close
  • woensdag 20 januari
Vrije tijd

Als Jos begint over een theezakje, houd je hart maar vast…

Als Jos begint over een theezakje, houd je hart maar vast…

Verwacht in de columns die ik op deze prachtige website mag schrijven geen diepgravende artikelen over Trump, de dividendbelasting, #MeToo or not #MeToo. Dat kunnen anderen veel beter. Op dit podium zal het meer gaan over theezakjes, onderbroeken, rookzones, mijn tekortkomingen, of het seksleven van de drosophila menalogaster. Om maar eens wat te noemen.

Wat ik vandaag graag met jullie wil delen is het turbulente en onnavolgbare leven van een theezakje. Mag ik allereerst een goede raad geven? Volg nooit de bereidingswijze die op het doosje staat vermeld: ‘Per kopje een theezakje met vers kokend water overgieten en 3-à 5 minuten laten trekken’. Dat kán ik niet. Stel, jij bent een theezakje, zou je het dan fijn vinden om ineens een plas kokend water over de snufferd te krijgen? Mensonterend en dat doe je dus zo’n onschuldig theezakje ook niet aan.

Zoals een baby in het badwater

Ik doe het kokend water in een glas en laat het een weinig afkoelen. Daarna laat ik het theezakje met liefde en gevoel, – zoals een baby in het badwater – zachtjes in het glas glijden. Waarbij je niet met de elleboog hoeft te controleren of het water warm genoeg is. Verder lezend op het doosje raak ik wederom in opperste verwarring. ‘Tegen warmte en vochtigheid beschermen.’ Het staat er echt. Er moet kokend water op, hoe kan ik die blaadjes dan beschermen tegen vocht en warmte?

Schrijver dezes is gewend om de gebruikte theezakjes in de juiste afvalcontainer te deponeren. Tot voorheen deden jij en ik het gebruikte zakje bij het GFT-afval. Niet meer doen, het is kats verkeerd. In het filterpapier van de meeste theezakjes is kunststof verwerkt. Theezakjes zijn dicht gestikt met een touwtje of met een nietje. Bij sommige theezakjes is het touwtje gelijmd. Het is niet duidelijk of die lijm afbreekbaar is. Veel zakjes zijn geseald en ook hierbij is kunststof verwerkt. 

Ik verzin het niet

De theeprut mag volgens de afvalscheidingswijzer ook niet door de gootsteen, maar hoort bij het gft-afval. De gebruikte theezakjes moeten bij het restafval. Ik verzin het niet, ik heb het niet van mijzelf, maar van een flapdrol van de Vereniging van Afvalbedrijven. 

Azijnzeikerige afvalnitwits, eerst helemaal van de pot gerukt en daarna van de ratten besnuffeld, denken jullie nou echt dat wij de theeprut uit het zakje gaan krabbelen, bij het gft-afval pleuren en het vieze natte zakje bij het restafval? Ik dacht het niet hè? Kijk, zulke dingen. Daar kan ik mij toch zó over opwinden, ik neem maar snel een kopje kalmerende kruidenthee.

Geschreven door: josjansen

Abonneer op onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook