close
  • vrijdag 29 mei
Algemeen

Bianca (51) is kleptomaan: “Stelen is voor mij onweerstaanbaar”

Bianca (51) is kleptomaan: “Stelen is voor mij onweerstaanbaar”

Bianca heeft thuis tientallen verschillende tassen, parfums en dure kleding. Die spullen zijn niet gekocht, maar gestolen. Wekelijks komt er wat nieuws bij.

“De afgelopen tien jaar heb ik voor zo’n twaalfduizend euro aan spullen gestolen. Het begon ooit met een lippenstift. Waarom? Ik kan de drang niet weerstaan. Ik hou van de spanning en de kick. Iets afrekenen wat ik graag wil hebben werkt niet. Het is niet hetzelfde.

Onlangs ben ik voor de eerste keer betrapt. Ik schrok enorm. Op mijn leeftijd krijg je met een strafblad nooit meer werk. Ik huilde en de bewaker trapte erin. Er werd geen politie ingeschakeld. Ik ontsprong de dans, maar ik besefte me dat stelen ongelofelijk dom is. Je zet toch niet alles op het spel voor die ene dure jurk? Toch kan ik nog steeds niet stoppen.

Schaamtegevoelens

Als ik iets op het oog heb en ik kan het vervolgens niet stelen voel ik me naar. Daarbij gaat het heel makkelijk. Ik loop wat door de winkel, verstop het in mijn tas, of ik trek kleding onder mijn jas aan en loop naar buiten. Gaat het alarm af dan loop ik gewoon door. Er is altijd wel iemand die terug gaat naar de kassa. Bovendien is het personeel in grote warenhuizen eraan gewend dat het alarm regelmatig afgaat.  Zodra het gelukt is wordt ik zowat high. Dus de keus om het wel te doen is snel gemaakt.

Thuis krijg ik nogmaals een kick als ik zie wat ik heb gestolen. Maar de afgelopen tijd voelt het anders. Bij thuiskomst voel ik me depressief. De schaamte van mijn gedrag wordt erger. Ik zou het mijn man moeten vertellen. Hoe zal hij reageren? Hij denkt dat ik die dure spullen prima kan betalen van mijn salaris. Regelmatig maken we ruzie over mijn ‘winkelverslaving’. Als hij erachter komt dat ik die spullen steel…Ik hou me zelf voor dat ik geen crimineel ben, maar toch. Het is niet normaal.

Ik steel niet bij kleine winkeltjes. Ik kies alleen grote ketens uit. Die zijn daarvoor verzekerd. Verder steel ik ook nooit dingen met emotionele waarde. Als ik op een feestje ben neem ik bijvoorbeeld niet iemand anders zijn jas mee naar huis. Nee, het gaat me puur om de kick en dan ga je geen dingen stelen die niet vervangbaar zijn. Zo laag wil ik niet zijn.

Kick

In het tijdschrift Linda las ik een interview met psycholoog en psychotherapeut Ann Cocguyt. Zij vertelt dat het gevoel van bevrediging na het plegen van de diefstal wordt omschreven als ‘een kick’ of een ‘fysieke rilling’. Een kleptomaan die niet aan die drang toegeeft, blijft volgens haar angstig en gespannen. Ik ben nog meer gaan lezen over kleptomanie. Zo las ik dat het voort kan komen uit het gevoel verwaarloost te zijn. Dat kwam hard binnen. Mijn moeder was veel ziek toen ik jong was en mijn vader werkte hard om alle kosten te kunnen betalen. Natuurlijk hielden mijn ouders van mij, maar door de complexe thuissituatie werd ik veel ondergebracht bij een gastouder. Ik voelde me daar vaak eenzaam. Wie weet ben ik daarom begonnen met stelen.

Therapie

Sommige mensen nemen medicatie tegen kleptomanie. Dat lijkt me niks. De afgelopen tijd neem ik vaak iemand mee als ik ga winkelen. Mijn zus of een vriendin. Dan weet ik zeker dat ik niet ga stelen. Met iemand erbij kan ik namelijk de drang om te stelen onderdrukken. Ik wil niet dat mijn verslaving totaal uit de hand loopt. Voor de rest heb ik mijn leven prima op orde. Met mijn kinderen gaat het goed. Ze zijn op een leeftijd dat ze bijna uit huis willen. Straks heb ik nog meer tijd om door de winkels te struinen. Daarom heb ik besloten om therapie te gaan volgen. Volgende week heb ik een afspraak bij een psycholoog. Ik ben blij dat ik de eerste stap heb gezet om iets aan mijn verslaving te doen.”

De naam in deze tekst is wegens privacyredenen gefingeerd.

Foto ©: Pexels 

 

Geschreven door: Redactie

Abonneer op onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook